Hani bazen olur ya...

Bir baktım ki, tam bir hafta olmuş, son notumu düşeli.. Farkında değilim, keyfim yok da.. Son zamanlarda, iş hayatı, özel hayat, günlük hayat karmaşası fazlasıyla boğdu beni.. Herşeyden elimi eteğimi çektim.

Hani bazen olur ya, hiçbir şey yapmak istemezsin, hiç kimseyle görüşmek, hiçbir yere gitmek, kendi kabuğuna çekilmek tamamiyle.. İşte aynen böyleyim son zamanlarda. En sevdiğim grubumda bile nomail oldum, okuduğumu anlamıyorum, kendimi veremiyorum ki.. Hoş okumaya da fırsat bulamıyorum ki. Bir yığın biriken, aynı birikinti haliyle duruyor. Bi' el atmak gelmiyor içimden.

Hani biliyorsunuz, ya da belki farkediyorsunuz, hiç birşey olmasa bloguma bir iki şey karalardım. Bir haftadır, onu bile yapmamışım.. Böyle bi' isteksizlik, bi' bezginlik, bi' boşvermişlik aldı beni ki, sormayın gitsin. Hani şöyle halı misali, birisi omuzlarımdan tutup şöyle sıkı bir silkelese beni, hani şu üstümdekiler bi dökülse aşağı. Hani kurtulsam.. Ben de hoşnut değilim. Toparlanmalı bir an evvel..

Ohh, sanki biraz rahatladım mı ne.. Yazmak mı rahatlattı acaba beni :) Sanki içimi döktüm biraz da hafifledim mi ne...